Een volle pont en het volle pond

Beste vrienden, 

Dit is helaas onze laatste dag in Sardinië. Morgen nemen we het vliegtuig terug naar Amsterdam. Ter acclimatisering hebben we al twee dagen lang geen temperaturen van boven de dertig graden gesignaleerd. Onze bagage puilt nu uit van de fijne reiservaringen.

We besteden deze kostbare laatste dag aan een tripje over La Maddalena eiland. Hiertoe schepen wij ons met auto en al in op de Agata (thuishaven Napoli). Deze pont heeft blijkbaar een eerder leven gehad. Volgeladen varen wij naar de overkant.

Het eiland Maddalena is natuurlijk niet groot, maar onze panoramische route bevat weer vele uitmuntende vergezichten.

Bij ons tripje krijgen we het eiland Caprera gratis cadeau. Het ligt zo dichtbij Maddalene dat we er over een dam heen kunnen rijden. Er is hier weer een keur aan leuke strandjes, en je kan wandelen in koele wuivende pijnboomwouden, nou ja, het zijn eigenlijk woudjes, het is allemaal erg overzichtelijk. Voor de inwendige mens kan je ook onder de pijnbomen gaan zitten, met een ciabatta met tomaat en een frisse Ichnusa Limone. Dat is nog net geen Radler 0.0, maar komt met 2% in de buurt. 

Caprera is ook een beetje een bedevaartsoord voor alle Italianen: hier overleed in 1882 op zijn landgoed de Italiaanse vader des vaderlands Guiseppe Garibaldi. Hij is bekend van de talloze piazzi Garibaldi die je in elke Italiaanse stad kan vinden. Samen met Cavour en Mazzini (nog meer straten en pleinen) gaf hij vorm aan de Italiaanse staat. Met slechts 1000 soldaten landde hij indertijd ook op Sicilië. En dat hoort sindsdien ook bij Italië, min of meer per ongeluk. De voetbal bij de laars.

In het knollige plaatsje Maddalene nemen we nog een laatste aperol-spritz op een terrasje, alvorens we ons melden bij de imbarcazione. Even opletten, er zijn twee concurrerende lijnen, en ze nemen elkaars passagiers niet mee. Onze boot wordt de Pace, zusterschip van de Agata.

Beste lezers van dit blog, zeer bedankt voor het meelezen. Ik hoop dat jullie onze reis een beetje leuk hebben meebeleefd. Wij hebben in ieder geval het volle pond gekregen. We hopen op een thuisreis zonder wederwaardigheden, maar een nabrander kan natuurlijk altijd. Beste lezers, tot een volgende keer!